คือ ไม่ทันแล้วครับ //ร้อง แต่เอาน่ะ นิดหน่อย ๕๕๕๕
 
ครั้งนี้มาสองเอนทรี่เลย
 
ว้าวว้าวว้าววาวว้าววาวว้าววาววาว
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
คำเตือน : คอมมูนิตี้นี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่อง Axis Powers Hetalia
โดยเนื้อหาในเอนทรี่นี้มีการนำเอารัฐ / เมืองต่าง ๆ มาสมมติเป็นตัวละคร
หากอ่อนไหวกับเรื่องนี้ กรุณากดปลุ่มกลับ หรือ x เพื่อปิดเอนทรี่นี้ไป
 
 


 
 
 
----
 
 
'มรดกล้ำเลิศ
กำเนิดลายสือไทย
เล่นไฟลอยกระทง
ดำรงพุทธศาสนา
งามตาผ้าตีนจก สังคโลก ทองโบราณ
สักการะแม่ย่า พ่อขุน
 
รุ่งอรุณแห่งความสุข'
 
 
 
 


 
 
 
 
๙๓ x ๑๐๘
 
 

ชื่อเมือง : Sukhothai (สุโขทัย) 

ทวีป : Asia (เอเชีย)

ประเทศ : Thailand (ไทย)

 

ชื่อมนุษย์ : Arunothai Dhammachalalai - อรุโณทัย ธรรมชลาลัย (จะเรียกว่า อรุณ ก็ได้)

อรุโณทัย = รุ่งอรุณ

ธรรมชลาลัย = ธรรมะที่มากับสายน้ำ

อายุ ๑๘ ปี เพศหญิง

 

ส่วนสูง / น้ำหนัก : ๑๖๙ / ๕๙ ซม. / กก.

สีผม : น้ำตาลเข้ม

สีตา : น้ำตาลเข้ม

 

ภาษา :

- ไทย (กลางและซุโข่ทัย)

- อังกฤษ (เดี๋ยวนี้พอเป็นเมืองท่องเที่ยวแล้วอินเตอร์ขึ้น / ต่างชาติมาเที่ยวเยอะ)

- เขมร (แต่ก่อนเป็นเมืองที่ได้รับอิธิพลจากเขมรโดยตรง)

- พม่า (เคยถูกพม่าใช้เป็นที่ตั้งทัพมาก่อน)


แผนการเรียน : สายศิลป์

 


ลักษณะเมือง :

 

สุโขทัยตั้งอยู่ภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ ๔๔๐ กิโลเมตร และมีเนื้อที่ประมาณ ๖,๕๙๖.๐๙๒ ตารางกิโลเมตร 

 

จังหวัดสุโขทัยนั้นอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ เหมาะแก่การเพาะปลูก และมีทรัพยากรทางท่องเที่ยวอีกมากมายด้วย สุโขทัยมีจุดเด่นเรื่องประเพณีและวัฒนธรรมมาก

 

อุญหภูมิตลอดปีเฉลี่ยได้ ๒๗.๖ องศาเซลเซียส ร้อนที่สุดเฉลี่ย ๓๓ องศาเซลเซียส และหนาวที่สุดเฉลี่ย ๒๒.๒ องศาเซลเซียส

 

 


จากการขุดค้นพบโบราณวัตถุในจังหวัดสุโขทัย นักประวัติศาสตร์ได้กล่าวไว้ว่าในบริเวณนี้มีชุมชนช่างตีเหล็กอยู่อาศัยมานับ ๒,๕๐๐ ปีมาแล้ว อีกทั้งยังมีการขุดค้นพบศิลปะสมัยทวารวดีอีกด้วย

 

เรื่องของฉันอาจจะเริ่มตั้งแต่ตอนนั้นก็ได้

 

ราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๗ หรือ ๘๐๐ ปีก่อน ในลุ่มน้ำยม-น่าน ฉัน (สุโขทัยเดิม) และเมืองเชลียงได้เกิดขึ้นมาพร้อมการสนับสนุนของละโว้ ทำเลของพวกเรานั้นเหมาะสำหรับการค้าขายมากในทุกทิศทาง ในขณะที่พวกเราเติบโตขึ้นทุกวัน อาณาจักรขอมที่รุ่งเรืองก็เรื่อมเสื่อมลงเรื่อย ๆ

การค้าขายของพวกเราเจริญรุ่งเรื่องมาก ทำให้ชุมชนของฉันและเชลียงนั้นได้เพิ่มขึ้นจนผู้คนตัดสินใจขยายตัวเมือง โดยฉันได้ขยายอาณาเขตไปทางทิศใต้ และเมืองเชลียงได้ขยายอาณาเขตไปทางทิศตะวันตก และได้เปลี่ยนชื่อเป็นศรีสัชนาลัย

 

“แคว้นสุโขทัยมิได้เกิดขึ้นอย่างโดดเดี่ยว”

 

พุทธศตวรรษที่ ๑๘ ฉัน ศรีสัชนาลัย และเมืองเล็ก ๆ น้อย ๆ ในแถบลุ่มแม่น้ำเดียวกันได้รวมตัวกันเป็นแคว้นสุโขทัย แต่ด้วยความที่ฉันยังเด็ก อำนาจของฉันยังไม่มากพอที่จะเป็นศูนย์กลางได้ จึงได้มีการปกครองระบบเมืองคู่ซึ่งฉันและศรีสัชนาลัยเป็นศูนย์กลางอำนาจร่วมกัน และเมืองรอบ ๆ ซึ่งเป็นบริวารนั้นได้รับการปกครองอย่างเสรี แต่ถ้าหากเขาเกิดแข็งข้อขึ้นมา ฉันก็จำเป็นต้องใช้กำลัง

 

หลักฐานเรื่องเก่าแก่ที่สุดมีบันทึกไว้ในจารึกศรีชุม กษัตริย์องค์แรกที่สถาปนากรุงสุโขทัยคือพ่อขุนศรีนาวนำถุม โดยรวบรวมเมืองไว้อย่างในข้างต้น แต่หลังจากที่พ่อขุนศรีนาวนำถมสิ้นพระชนม์ ได้มี “ขอมสบาดโขลญลำพง” ได้เข้ามายึดอำนาจในแคว้นและครองเมืองสุโขทัย โดยมีการสันนิษฐานการยึดอำนาจของขอมสบาดโขลงนั้นมีจุดประสงค์เพราะเกรงว่าผู้นำใหม่จะเปลี่ยนไปนับถือพุทธศาสนาจากลังกา

 

พ่อขุนผาเมือง บุตรของพ่อขุนศรีนาวนำถุม ได้ร่วมมือกับพ่อขุนบางกลางหาวซึ่งเป็นพระสหาย ยึดเมืองคืนจากขอมสบาดโขลญลำพงได้สำเร็จ พ่อขุนบางกลางหาวยึดศรีสัชนาลัยไว้ได้ และพ่อขุนผาเมืองยึดสุโขทัยไว้ได้ โดยพ่อขุนผาเมืองได้ยกสุโขทัยให้พ่อขุนบางกลางหาว พร้อมสถาปนาชื่อ “ศรีอินทรบดินทราทิตย์” ให้ ในภายหลังรู้จักกันในนาม “พ่อขุนศรีอินทราทิตย์” ราชวงศ์พระร่วงได้เริ่มต้นแล้วในสุโขทัย แต่ราชวงศ์ผาเมืองเองก็ยังอยู่คอยถ่วงดุลอำนาจอยู่ ในช่วงนั้นพ่อขุนศรีอินทราทิตย์พยายามจัดอิธิพลขอม (จากละโว้) ออกจากสุโขทัย และพยายามทำให้สุโขทัยกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจโดยการดำเนินนโยบายทางการเมือง ศาสนา ศิลปวัฒนธรรมในแคว้น 

 

ในแคว้นประชาชนถูกปกครองในแบบพ่อลูก เนื่องจากขนาดแคว้นยังไม่ใหญ่นัก เลยทำให้กษัตริย์และประชาชนอยู่ใกล้ชิดกัน และอำนาจถูกส่งต่อตามครอบครัว พ่อไปสู่ลูก พี่ไปสู่น้อง 

 

 

ถึงจะเป็นรูปเป็นร่างแล้ว แต่บ้านเมืองฉันในช่วงนั้นก็ยังไม่ค่อยสงบสักเท่าไหร่ เนื่องจากความไม่มั่นคงในอำนาจ

 

ราว ๆ พ.ศ. ๑๘๐๐ ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดยกทัพตีเมืองตากซึ่งตั้งอยู่ในอาณาเขตของฉัน พ่อขุนรามราชได้ออกรบพร้อมกับพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ (พระราชบิดา) ออกรบ และพ่อขุนรามราชสามารถเอาชนะชุนสามชนได้ จึงได้ขนานนามจากพระราชบิดาว่า ”พระรามคำแหง”

เมื่อสิ้นรัชสมัยของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์แล้ว พ่อขุนบานเมืองบุตรคนโตได้ครองสุโขทัยต่อ และมีพ่อขุนรามคำแหงคอยช่วยเหลืออยู่ และได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ต่อจากพ่อขุนบานเมือง

 

ภายใต้การปกครองของพ่อขุนรามคำแหง ฉันได้เติบโตขึ้นมาก สุโขทัยนั้นอุดมสมบูรณ์ ตามคำจารึกของท่านที่ว่า “ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว” และด้วยการค้าขายเสรี (“เพื่อนจูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย” และ “ใครจักใคร่ค้าช้างค้า ใครจักใคร่ค้าม้าค้า ใครจักใคร่ค้าเงือนค้าทองค้า”) ฉันได้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าในแถบนี้ ทั้งในและต่างประเทศ (สุมาตรา ชวา อินเดีย มลายู จีน ญี่ปุ่น) เครื่องสังคโลกเป็นสินค้าส่งออกสำคัญ เงินเบี้ยพดด้วงได้นำมาใช้ในการค้าขาย ประชาชนอยู่ดีมีสุข (“ไพร่ฟ้าหน้าใส” ที่แปลว่าประชาชนที่มีความสุข) พ่อขุนรามคำแหงปกครองสุโขทัยอย่างเป็นธรรม

 
ในพ.ศ. ๑๘๒๖ พ่อขุนรามคำแหงทรงประดิษฐ์อักษรไทยขึ้น โดยพัฒนาจากตัวอักษรขอมโบราณและมอญโบราณ โดยพัฒนาให้เขียนได้ง่ายขึ้น เขียนตรงตามภาษาไทยได้ และสะดวกสบายต่อการบันทึกโดยเรียกได้ว่าเป็นยุคทองของสุโขทัย ซึ่งเป็นช่วงที่สุโขทัยนั้นเจริญในทุกด้าน

 

แต่หลังจากสิ้นสุดรัชสมัยของพ่อขุนรามคำแหง จากที่เคยรุ่งเรือง อาการของฉันได้แย่ลง

 

เนื่องจากแคว้นสุโขทัยเป็นแคว้นที่ปกครองเมืองบริวารอย่างเสรี ระบบการปกครองที่ไม่เข้มแข็งทำให้เจ้าเมืองที่อยากได้อิสระในการปกครองมาแย่งชิงอำนาจ (เมืองเซียงทอง* เมืองบางพาน เมืองคนที เมืองพระบาง) โดยเฉพาะการสิ้นของกษัตริย์ที่ปรีชาสามารถ ทำให้อำนาจของฉันค่อย ๆ เสื่อมลงเรื่อย ๆ

*เมืองเซียงทองไม่ใช่หลวงพระบาง แต่เป็นชื่อของชุมชนโบราณในจังหวัดตาก (ข้อมูลเพิ่มเติม)

ภายใต้การปกครองของพระยาเลอไทและพระยางั่วนำถุมนั้นไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์แน่ชัด แต่บ้านเมืองในแคว้นสุโขทัยเริ่มแยกตัวออกจากกัน

 

หลังจากพระยางั่วนำถุมสวรรคต เกิดการแย่งชิงบัลลังก์อีกครั้ง จนพระยาลิไทที่ครองเมืองศรีสัชนาลัยต้องเสด็จลงมาใช้กำลังยึดเมืองไว้ และสถาปนาตนเป็นกษัตริย์ (“พระมหาธรรมราชาที่ ๑” หรือ “พระมหาธรรมราชาลิไท” แต่ปกติปัจจุบันมักจะเรียกในชื่อพระยาลิไทมากกว่า) จัดการเมืองในแคว้นโดยให้ญาติสนิทไปปกครองแทน รวบรวมศูนย์กลางอำนาจไว้ที่สุโขทัย อาการฉันดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน สถานการณ์ภายในแคว้นได้สงบเรียบร้อยลงมาก

 

ในรัชสมัยของพระยาลิไท ท่านทรงต้องการรวบรวมทุกเมืองในแคว้นให้กลับมาเป็นปึกแผ่นเดียวกัน ได้พยายามขยายขอบเขตแคว้นสุโขทัยในทางทิศเหนือทั้งทางสงครามและทางสร้างความสัมพันธไมตรีกับแต่ละเมือง โดยสามารถขยายเมืองไปถึงลุ่มแม่น้ำป่าสัก พระยาลิไททรงเป็นกษัตริย์ที่มีความปรีชาสามารถมาก พระองค์มีความศรัทธาในศาสนา ศิลปะสุโขทัยรุ่งเรืองขึ้นมากในยุคนี้ ศาสนาเป็นเครื่องมือสำคัญในการจัดการเมืองของพระยาลิไท และเป็นเครื่องมือในการขยายขอบเขตแคว้นด้วย การขยายขอบเขตแคว้นนั้นทำให้ไปกระทบกับอีกแคว้นอันใกล้

 

กรุงศรีอยุธยาเป็นแคว้นทางใต้จากฉัน เขาเติบโตขึ้นมากในระหว่า